ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ | ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ

στις

ÊÕÐÑÏÓ-ÔÏ ÍÇÓÉ ÔÇÓ ÁÖÑÏÄÉÔÇÓ,ÐÑÏÓÖÅÑÅÔÁÉ ÃÉÁ ÏÌÏÑÖÅÓ ÊÁÉ ÅÕ×ÁÑÉÓÔÅÓ ÄÉÁÊÏÐÅÓ

Καθίστανται πλέον προφανή, ακόμα και στους πιο αφελείς, τα σχέδια της Άγκυρας για την Κύπρο. Φυσικά, τα έχει ήδη διατυπώσει ο Αχμέτ Νταβούτογλου στο βιβλίο του, Το Στρατηγικό Βάθος, όταν έγραφε ότι «ακόμη κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα κυπριακό ζήτημα». Κάποιοι τότε θεώρησαν ότι οφείλαμε να δώσουμε μία περίοδο χάριτος στον Νταβούτογλου και στον Ερντογάν, θυσία στον βωμό της λύσης εδώ και τώρα. Μετά, όμως, και από τις τελευταίες ενέργειες της Τουρκίας, με τις αλλεπάλληλες επίσημες δηλώσεις των τελευταίων ημερών, την εισβολή του Μπαρμπαρός, την έκδοση νέας Navtex, δεν μπορεί κανείς να αμφιβάλλει για τις πραγματικές προθέσεις του τουρκικού κράτους.

Η Άγκυρα πλέον δεν στοχεύει στη συνδιαχείριση του φυσικού πλούτου της Κύπρου ούτε μόνο σε μία λύση ομοσπονδίας όπου θα είναι κυρίαρχη στο μισό κράτος, και όσοι δεν το παραδέχονται απλώς εθελοτυφλούν. Στοχεύει στον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου και στην αποκλειστική διαχείριση των υδρογονανθράκων της. Το δήλωσε εκ νέου, εξάλλου, ο Νταβούτογλου στο Νταβός πριν από λίγες μέρες για όσους δεν θέλουν να το καταλάβουν: «Αν υπάρξει ειρήνη στην Κύπρο, το φυσικό αέριο γύρω από το νησί θα περάσει από την Τουρκία». Δεν θα μπορούσε να το διατυπώσει πιο ξεκάθαρα. «Θέλουμε να μετατραπεί η Τουρκία σε ενεργειακό κέντρο […] Θέλουμε όλοι οι αγωγοί ενέργειας να περνούν από την Τουρκία. Από την Ανατολή στη Δύση, από τον Βορρά στον Νότο θέλουμε να περνούν από την Τουρκία». Σαν άτακτο παιδί, λοιπόν, η Άγκυρα, που δεν έχει δικά του παιχνίδια και θέλει, ο κόσμος να χαλάσει, να πάρει τα παιχνίδια που ανήκουν σε άλλον.

Και μέσα σε όλα αυτά ήρθε και η δήλωση του Προέδρου Αναστασιάδη, ότι τελικά το θέμα του φυσικού πλούτου μπορεί να μπει στο τραπέζι των συνομιλιών «κατά το τελικό στάδιο των διαπραγματεύσεων». Επί της ουσίας, μία τέτοια δήλωση, αυτήν τη στιγμή, δεν αποτελεί μόνο κίνηση απελπισίας, αλλά σχεδόν εθνικής προδοσίας – έστω και αν μετάνιωσε, εν μέρει, μετά από λίγες μέρες στην περιβόητη συνέντευξη του Μέγκα. Λες και ο φυσικός πλούτος δεν ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά είναι κι αυτό, ακριβώς σαν την Αμμόχωστο, άλλο ένα θέμα προς διαπραγμάτευση ή προς ανταλλαγή.

Χάρηκε πολύ και ο Άιντα με τη δήλωση του Προέδρου και ανακουφίστηκε που τα πράγματα οδηγούνται «προς την ορθή κατεύθυνση». Μετά και από την απαράδεκτη έκθεση του Μπαν Κι Μουν, την αποχώρηση και πανηγυρική επιστροφή της γαλλικής Total, τις ραδιουργίες των Άγγλων και των άλλων Ευρωπαίων και Αμερικανών «εταίρων» μας, εμείς απλώς περιμένουμε τα χειρότερα. Γιατί έτσι μας έχουν συνηθίσει οι ηγεσίες μας.

Θα πούμε μόνο ότι υπάρχουν κι άλλες λύσεις. Δεν χρειάζεται ξανά να σκύψουμε το κεφάλι στους Ευρωπαίους και στους Αμερικανούς. Φτάνει πια η υποχωρητικότητα και η ηττοπάθεια. Τζι ας γίνει το γαίμαν τους αυλάτζιιν.

Της Σύνταξης

Advertisements

Σχολιαστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s