Κλόους ρισπόνς του Σύπριοτ Παζλ: «Ουι αρ ολ ρεφιουτζίς!»

στις

crazy-dogs

Με συγκρατημένη ικανοποίηση είδαμε πως η ιστοσελίδα Cypriot Puzzle απάντησε σε άρθρο που δημοσιεύσαμε στην εφ. ΕΝΩΣΙΣ Φεβρουαρίου, στην οποίαν ασκήσαμε μια πρώτη κριτική στην προσέγγισή τους.

Θεωρώντας ότι η πλειοψηφία των αναγνωστών της δικής μας ιστοσελίδας γνωρίζει την ελληνική γλώσσα, απαντάμε έτσι, ακόμα κι αν το Cypriot Puzzle απαντά στην αγγλική. Η απάντηση ξεκινά με ευχαριστίες προς την εφημερίδα μας που ασχολήθηκε με τη δράση τους. Τους ευχαριστούμε κι εμείς που απάντησαν, γιατί συμφωνούμε (εν μέρει) πως τα πράγματα θα ξεκαθαρίσουν και «by talking to each other», όπως οι ίδιοι αναφέρουν.

Οι συντάκτες της απάντησης αναλώνουν πολύ χώρο για να πείσουν τους αναγνώστες ότι δεν χρηματοδοτούνται από κανέναν κι ότι βάζουν λεφτά από τις οικονομίες τους. Σαφές. Εμείς απλώς είχαμε γράψει τη λέξη «επιφυλασσόμαστε», τίποτα παραπάνω.

Ακολούθως, αναφέρουν ότι δεν έχουν πολιτική ατζέντα, απλώς θέλουν να πείσουν τον κόσμο να αναμιχθεί στις προσπάθειες «συνεννόησης». Αυτό δεν είναι πολιτική ατζέντα;

Απαντώντας στο παρακάτω κομμάτι της κριτικής μας (αυτό που καταντά ενοχλητικό με όλες αυτές τις οργανώσεις είναι το ότι θέλουν να αποδείξουν ότι το Κυπριακό είναι ένα παζλ» που λύνεται με πάρτυ, περιστέρια και μπαλόνια πάνω από πράσινες γραμμές ή ερωτοτροπίες μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στο Τρόοδος και στην Αγία Νάπα), οι συντάκτες αναφέρουν πως η προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος σε επίσημο επίπεδο έχει αποτύχει. Συμφωνούμε απόλυτα με την τοποθέτησή τους. Πώς να μην αποτύχει όταν οι ηγεσίες μας συζητούν με το ίδιο το κατοχικό καθεστώς και με σκοπό να διχοτομηθεί επίσημα το νησί; Αυτό θεωρούμε πως δεν καταλαβαίνουν οι συντάκτες. Το αποτέλεσμα δηλαδή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, την οποία προσπαθούν να «διδάξουν» μέσω των μουλτιμήντια.

Παράλληλα, διαλαλούν πως δεν βλέπουν τους Τουρκοκύπριους ως «την άλλη πλευρά». Ούτε εμείς. Μήπως όμως θα έπρεπε να διερωτηθούν και πόσοι Τουρκοκύπριοι έχουν απομείνει και με ποιους θα κάνουμε επανένωση, αλλά και γιατί κάθε 20η Ιουλίου γεμίζουν οι δρόμοι με τουρκικές σημαίες για την επέτειο της εισβολής; Ή γιατί στην επίσκεψη του φασίστα Ερντογάν πλημμύρισαν οι δρόμοι με υποστηρικτές του; Ή, ακόμα, γιατί εκλέχθηκε ο πολύς Έρογλου πριν λίγα χρόνια; Οι ερωτήσεις δεν τίθενται γιατί είμαστε «τουρκοφάγοι», ούτε γιατί δεν θεωρούμε πως υπάρχουν Τουρκοκύπριοι που απαρνιούνται την κατοχή, το τουρκικό φασιστικό καθεστώς και το ψευδοκράτος. Για να μην παρεξηγούμαστε.

Η ομάδα του Cypriot Puzzle δεν κατανόησε το εξής σημαντικό στην κριτική μας: Ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο ιδεολογικό, αλλά και πρακτικό. Το ότι γράψαμε για μπαλόνια και ερωτοτροπίες ή πάρτυ στη νεκρή ζώνη, δεν είναι επειδή είμαστε σκληροί και σωβινιστές, αλλά επειδή είναι τεράστιο πρόβλημα σήμερα η αποπολιτικοποίηση της νεολαίας, έχοντας κιόλας την ψευδαίσθηση πως πολιτικοποιείται. Και με αυτήν τη λογική, θα συνεχίσουν να γεννιούνται φασιστικές ομάδες (ακόμα και πέραν του ΕΛΑΜ) που θα γεμίζουν τα κενά που αφήνει το Παζλ και άλλες οργανώσεις.

Δεν κατάλαβε ακόμα κάτι: Επιμένουμε στην «εισβολή και την κατοχή», όχι γιατί είμαστε οπισθοδρομικοί, αλλά ακριβώς επειδή τα ζητήματα λύνονται μόνο με αλήθειες. Το αν κάποιοι θέλουν να κρύβονται πίσω από το δάχτυλο του Αναστασιάδη, για να μην κακοφανιστούν οι Τουρκοκύπριοι, είναι άλλη κουβέντα, που οδηγεί μόνο στην πλήρη αποχαύνωση και χειραγώγηση ολόκληρης της κοινωνίας. Και ακριβώς η ομάδα του Παζλ προβαίνει (ίσως αφελέστατα) σε ένα μεγάλο σφάλμα: Θεωρεί ότι είναι λάθος οι πρακτικές της ηγεσίας, αλλά δεν κάνει κάτι διαφορετικό. Δεν λέει τα πράγματα με το όνομά τους, την εισβολή εισβολή και την κατοχή κατοχή. Έτσι, η όποια λύση που νομίζουν ότι θα φέρουν θα είναι πλασματική. Έως ότου βαδίσουμε εντελώς ελεύθεροι στα κατεχόμενα (ας ψάξουν τον όρο στα λεξικά), κάποιοι θα συνεχίσουν τα πάρτυ και κάποιοι άλλοι θα συνεχίσουμε να γράφουμε «Ουι αρ ολ ρεφιουτζίς» (για να μας καταλαβαίνουν κι οι επόμενες γενιές), επιμένοντας πως το πρόβλημα είναι πρόβλημα και όχι παζλ, που λύνεται με «Μπλάντυ Μέρυ» στο Σπίτι της Συνεργασίας.

Αλέκος Μιχαηλίδης

Εφημερίδα ΕΝΩΣΙΣ

Υ.Γ. Όσο για την επιμονή στην Ένωση (διαβάζοντας τα σχόλια κάτω από την απάντηση), λέμε μόνο το εξής: Η Ένωση με την Ελλάδα είναι πιο χειροπιαστό αίτημα από τη ΔΔΟ και την υποτιθέμενη επανένωση, ειδικά με τους όρους του Παζλ, του Αναστασιάδη, του ΔΗΣΥ, του ΑΚΕΛ, της αμερικανικής και βρετανικής πρεσβείας, του Άιντα και όλων όσων θεωρούν πως είμαστε ξοφλημένοι και πως θα δεχτούμε ό,τι και να βάλουν στο τραπέζι.

Advertisements

Σχολιαστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s