Αντικατοχικές εκδηλώσεις 2015 | ΕΝΩΣΙΣ Ιουλίου

στις

129647-050-9C3CFF1B

Τώρα που πέρασε η επέτειος, μάλλον θα πρέπει να μιλήσουμε για τις αντικατοχικές εκδηλώσεις. Ας μη συζητήσουμε πάλι για το ΕΛΑΜ. Η εκδήλωσή του πιο πολύ μοιάζει με κομματική εκδήλωση υποστήριξης στους «πολιτικούς κρατούμενους» της Χρυσής Αυγής, παρά με αντικατοχική εκδήλωση. Αφήστε που οι ευρωπαΐζουσες ακροδεξιές και φασιστικές ιδεολογίες δεν έχουν καμία σχέση με τον τόπο μας. Τελεία και παύλα.

Πάμε παρακάτω. Φέτος, στη Λήδρας, εκτός από τις αυτόνομες φοιτητικές παρατάξεις, εμφανίστηκε λίγο πριν ένα «Ευρωπαϊκό Μέτωπο Αλληλεγγύης στην Κύπρο», κάπως έτσι. Καμιά εικοσαριά δηλαδή, με δυο τρεις ξένους «συντρόφους», πορεύθηκαν στο οδόφραγμα. Κάπου προς το τέλος της παρέμβασής τους, αποφάσισαν να πουν τον Εθνικό Ύμνο. Σαν να βρίσκονταν σε γήπεδο, άναψαν δύο πυρσούς (για την ατμόσφαιρα) και «έψαλαν» τον Ύμνον εις την Ελευθερίαν λες και φώναζαν στρατιωτικό σύνθημα σε μονάδα της ΕΦ.

Κάπως παρόμοια, όμως, τον έψαλαν και οι αυτόνομοι φοιτητές, που κάποτε πρέπει να καταλάβουν ότι όταν οι αντικατοχικές εκδηλώσεις ήταν πράγματι μαζικές, δεν ακουγόταν ούτε το «ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ» ούτε τα στρατιωτικά συνθήματα ούτε βέβαια στοιχιζόταν ο κόσμος σε τριάδες. Αν είναι δυνατόν, τόσα χρόνια κι ακόμα να γίνει αντιληπτό ότι αν συνεχίσουν έτσι, αντί να πείσουν τον κόσμο να πορευθεί μαζί τους, θα τον πείσουν να μεταναστεύσει στα… κατεχόμενα. Πόσα συμπλέγματα μπορούν να κρύβουν νέοι που, ξαφνικά, στις 20 Ιουλίου, μετατρέπονται σε αιμοβόρους τουρκοφάγους, με τόσο «μίσος» που θολώνει το μυαλό και δεν τους επιτρέπει να διερωτηθούν γιατί οι νέοι της ΑΝΕ προτιμούσαν να φωνάζουν «Ε-Ε-ΕΝΩΣΙΣ» αντί «ΑΓΓΛΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ» ή γιατί δεν είχαν την ανάγκη να στοιχηθούν σαν κομματικοί υπάλληλοι ή σαν τους Εγγλέζους σε τριάδες, με αποτέλεσμα να φαίνονται ως κακή απομίμηση άλλων οργανώσεων.

Φτάνει. Τι πρέπει να πάθει αυτός ο τόπος για να αλλάξουμε ζωή και να αντιδράσουμε όπως μας έμαθαν οι παππούδες μας και όχι όπως «διδαχτήκαμε» από βιντεάκια στο γιου τιουμπ ή ταινίες με ακροδεξιούς χούλιγκαν;

Αλ.

Advertisements

Ένα Σχόλιο Προσθέστε το δικό σας

  1. Πολύ σωστές επισημάνσεις, και για ζήτημα υπαρκτό και ουσιαστικό.

    Σε πολλούς έχει επικρατήσει ένα πνεύμα αιμοβόρικο, αλλά και _σαδομαζοχιστικό_. Λυπούμαι πολύ, μα τέτοια νοοτροπία είναι ένας δρόμος που πάει στο φασισμό.

    Καταγγέλλουμε τη τουρκία πως με την εισβολή ξερίζωσε το Κυπριακό Ελληνισμό, σκότωσε πολλούς και κατέστρεψε τις εκκλησιές κι όλα τα μνημεία στα κατεχόμενα. Και ξαφνικά…, έρχονται ορισμένοι και με τα συνθήματα τους φωνάζουν πως θα κάνουν …ακριβώς τα ίδια!!

    Εξ αρχής η ράτσα δεν είναι επιστημονική έννοια, όσο αγαπητό κι αν είναι σε μερικούς το σύνθημα «τούρκοι, μογγόλοι, δολοφόνοι». Αν όμως πεις σ’ αυτούς που ονομάζουν τους τούρκους σαν μογγόλους, πως στη Μικράν Ασία έγιναν μαζικοί εξισλαμισμοί, …θα συμφωνήσουν!! Μα…, δεν γίνεται οι τούρκοι να είναι και μογγόλοι, και προερχόμενοι από εξισλαμισμούς των λαών της Μικράς Ασίας!!

    Και ενώ υπάρχει η νοοτροπία που οδηγεί στα πιο πάνω, σκεφτείτε πόσο λείπουν από τις εκδηλώσεις τα πιο στοιχειώδη: «Εξω ο αττίλας και οι έποικοι», «Επιστροφή όλων των προσφύγων», «Τα σύνορα μας είναι στη Κερύνεια», «Εξω οι βάσεις».

    Οι αντικατοχικές εκδηλώσεις, λοιπόν, αντανακλούν πόσο λίγο ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας μας έχει σκεφτεί για ορισμένα θέματα. Αντί να συζητήσουμε και να αναζητήσουμε πολιτικές θέσεις που θα πείσουν, επικρατεί ένας συναισθηματισμός χωρίς κρίση.

    Γιατί πρέπει να πείσουμε; Διότι θέλουμε να οργανώσουμε ένα μεγάλο αντικατοχικό κίνημα. Δεν θέλουμε να παραμείνουμε σε επετειακές εκδηλώσεις για να πούμε το πόνο μας.

    Ποιούς να πείσουμε; Πρώτα το Κυπριακό λαό, τον εαυτό μας. Πρέπει να βρούμε πειστικές απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα: Μπορούμε να ελευθερωθούμε; Πως θα ελευθερωθούμε; Τι σημαίνει η ελευθερία για τους έποικους, τις κατεχόμενες περιουσίες, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα;

    Πρέπει επίσης να απευθυνθούμε και προς τη τουρκοκυπριακή μειονότητα, προτείνοντας τις δημοκρατικές αρχές που ισχύουν σε όλο το κόσμο. Ετσι θα είμαστε και πειστικοί.

    Αν οι στόχοι μας και η πολιτική μας είναι δημοκρατικοί, θα μπορούμε να απευθυνθούμε πειστικά και στις δημοκρατικές και ριζοσπαστικές δυνάμεις σε άλλες χώρες. Το «δικαίωμα του χρήστη μιας κατεχόμενης περιουσίας» μας απομονώνει, Το «τούρκοι θα πεθάνετε…» μας απομονώνει.

    Εν συντομία. Ελπίζω να αξιωθώ να γράψω κάτι πιο εκτεταμένο.

    Μου αρέσει!

Σχολιαστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s