Νῆσός τις ἔστι | ΕΝΩΣΙΣ Ιουλίου

στις

salamis_4

Ο ΘΟΚ, το Κρατικό Θέατρο της Κύπρου, ανεβάζει την τραγωδία «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη στο αρχαίο θέατρο της κατεχόμενης Σαλαμίνας. Η παράσταση αποτελεί την πρώτη εκδήλωση της νεοσύστατης Τεχνικής Επιτροπής για τον Πολιτισμό, συμπρόεδρος της οποίας είναι η γνωστή σε όλους μας Ανδρούλλα Βασιλείου, γιατί, όπως αναφέρει και η ίδια, πρέπει «να μην ξεχνούμε ότι μέσω του Πολιτισμού χτίζεται η ειρήνη». Μάλιστα. Εδώ φτάσαμε.

Στην ελληνικότατη Σαλαμίνα, λοιπόν, στη Σαλαμίνα του Τεύκρου και του Ονήσιλου, στη Σαλαμίνα που βρίσκεται εδώ και 41 χρόνια κάτω από την μπότα του κατακτητή, που λεηλατείται, καταστρέφεται και ρημάζει, εκεί θα μετρήσουμε τα ΜΟΕ μας! Θα παρευρεθούμε στη Σαλαμίνα –επίσημα, σαν κράτος–, θα παραβλέψουμε φυσικά την κατάσταση του αρχαιολογικού μας πλούτου μετά από 41 χρόνια κατοχής, τις παράνομες ανασκαφές του κατοχικού καθεστώτος, τη λαθρεμπορία και τη λεηλασία της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, δεν θα δούμε τα ερείπια της αθλιότητάς μας και θα επιστρέψουμε στις ελεύθερες περιοχές νομιζόμενοι ότι είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στη λύση, στην ειρήνη, στην επανένωση και στην ευτυχία.

Κι ας ήρθε ο σουλτάνος Ερντογάν, μόλις μία εβδομάδα πριν, στους εορτασμούς των αδερφών μας για την επέτειο της εισβολής, μπας και ξεχάσουμε ότι υπάρχει κατοχή, εμείς επιμένουμε να το παραβλέπουμε και νομίζουμε ότι «μέσω του Πολιτισμού χτίζεται η ειρήνη»! Μαύρο φίδι που μας έφαγε! Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Είτε εθελοτυφλούμε και πιστεύουμε ότι με αυτές τις εξυπνάδες θα λυθεί το Κυπριακό είτε εσκεμμένα και εντελώς συνειδητά κάνουμε ό,τι μπορούμε για να φτάσει το Κυπριακό εκεί ακριβώς που το θέλει η Τουρκία. Γιατί –και απολογούμαστε για την οδυνηρή υπενθύμιση– υπάρχει ακόμα η βαριά παρουσία της Τουρκίας στην Κύπρο, της κατοχικής δύναμης που καταπατά τα εδάφη μας και δεν πρόκειται να φύγει επειδή εμείς παρακολουθούμε θέατρα και κάθε λογής παραστάσεις με τους αδερφούς μας τους Τουρκοκύπριους. Ας είναι καλά, όμως, οι ποιητές μας, που έρχονται να μας δώσουν έστω και τη λιγοστή ελπίδα που χρειαζόμαστε αυτές τις τραγικές ώρες του παραλογισμού:

― Τώρα καλύτερα να λησµονήσουµε πάνω σε τούτα τα χαλίκια∙
δε φελά να µιλάµε∙
τη γνώµη των δυνατών ποιος θα µπορέσει να τη γυρίσει;
Ποιος θα µπορέσει ν’ ακουστεί;
Καθένας χωριστά ονειρεύεται και δεν ακούει τον βραχνά    των άλλων.

― Ναι∙ όµως ο µαντατοφόρος τρέχει
κι όσο µακρύς κι αν είναι ο δρόµος του, θα φέρει
σ’ αυτούς που γύρευαν ν’ αλυσοδέσουν τον Ελλήσποντο
το φοβερό µήνυµα της Σαλαµίνας.

Φωνή Κυρίου επί των υδάτων.
Νῆσός τις ἔστι.

Γιώργος Σεφέρης, «Σαλαµίνα της Κύπρος»

Ιόλη

Αμείλιχτα κι Απείλιχτρα*

*απείλιχτρος (κυπρ. λέξη): α) τυλιγάδι, ξύλινο εργαλείο που τυλίγει ή ξετυλίγει το νήμα (από το ομηρικό ειλίσσω = τυλίγω), β) ο «γυρισμένος» άνθρωπος (σαν τη σκύλα), που δεν κάθεται μονότοπα, ο αεικίνητος, που δεν έχει στήση, βρίσκεται όμως συνέχεια σε στύση – για κάθε ενδεχόμενο

Advertisements

Σχολιαστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s