Στο «καλό»… | Ιούνιος 2016

στις

Britain Royal Madame Tussauds

Ούτε ένας χρόνος δεν πέρασε από το δημοψήφισμα στην Ελλάδα για την ψήφο εμπιστοσύνης (όπως ερμηνεύθηκε μετά) στην κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα. Ένα δημοψήφισμα όπου στην πλειοψηφία του ο ελληνικός λαός ουσιαστικά στήριξε την απομάκρυνση της χώρας από τους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κι ενώ η ευρωπαϊκή τρικυμία δεν έλεγε να κοπάσει, ήρθε και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος από τη Γηραιά Αλβιόνα να ανατινάξει συθέμελα το όνειρο της Ενωμένης Ευρώπης.

Σαφώς και δεν μπορώ να μιλήσω ή να γράψω για τη ζοφερή προοπτική της μακράς περιόδου οικονομικής αστάθειας, της Ευρώπης ή της Αγγλίας, η οποία μπορεί να σκιαγραφείται με αυτήν την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό όμως που μπορώ να διαπιστώσω, και είναι πλέον αποδεκτό από όλους, είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση που γεννήθηκε ως μία ένωση των λαών αυτής της ηπείρου μετά από δύο καταστροφικούς πολέμους με σκοπό και στόχο την αλληλοβοήθεια και την αλληλεγγύη, έχει μετατραπεί σε ένα οικονομικό φόρουμ επιβολής ελέγχου. Έτσι δόθηκε στον λαό (και σε Άγγλους και σε Έλληνες) η ευκαιρία να δηλώσει κάτι στους γκρίζους γραφειοκράτες των Βρυξελλών – τους έτριψε στα μούτρα την Ευρωπαϊκή τους Ένωση.

Μέσα σε αυτό το κύμα αμφισβήτησης, στέγη βρίσκουν κάθε λογής ακρότητες, όπως η παρέα του Μπόρις και του Νάιτζελ. Εάν ο λαός θέλει να δώσει το χαστούκι αγανάκτησης στα κοράκια των Βρυξελλών, καλό θα είναι να απομακρύνει όλους αυτούς τους παρείσακτους λογιστές.

Κλείνοντας, οι Άγγλοι ποτέ δεν μου ήταν συμπαθείς. Θεωρώ ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να αφομοιωθούν σε μία ένωση που είναι προϊόν αλληλεγγύης. Οι Άγγλοι θα παραμείνουν οι αδίστακτοι τζέντλεμεν με το ψεύτικο χαμόγελο και μόνη τους έγνοια θα παραμείνει το καλό του στέμματος. Κι εμείς θα τους θυμόμαστε πάντα ως τους ευγενείς που έκαψαν ζωντανούς αγωνιστές της Ελευθερίας, τους πολιτισμένους που κρέμασαν αμούστακους έφηβους και τους αριστοκράτες δήμιους που βασάνισαν χωρίς ιερό και όσιο.

Στο «καλό». Και αυτό το «Μεγάλη Βρετανία» άστε το. Δεν είστε αυτοκρατορία πια. Και όσο για το «Ηνωμένο Βασίλειο», δεν το βλέπω «ηνωμένο» για πολύ ακόμα.

Σταύρος «Ππούνιος» Ζαχαρία

Από ξένο τόπο κι απ’ αλαργινό

Advertisements

Σχολιαστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s