Κυκλοφορεί η εφ. ΕΝΩΣΙΣ | «ΑΠ’ ΤΟ ΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ» | Οκτώβριος 2016

στις

ekswf_enosis_10_16

«ΑΠ’ ΤΟ ΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑ
ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ»

Κι ας ναρκώσαν τη βόρεια αίσθησή σου
δένοντάς σε με θάλασσες τουριστικές,
βλέπω πάλι φωτιά στην έκστασή σου,
του βορρά σου ακτίνες οικουμενικές.

[…]

Ο Βορράς είναι εκεί στη Λευκωσία,
στον Χρυσόστομο πλάι στην πράσινη γραμμή
και δεν δέχεται άλλη ομοσπονδία
μόνο των Βαλκανίων τη Βυζαντινή.

«Βρεθήκαμε υποχρεωμένοι να αποδεχθούμε έναν οδυνηρό συμβιβασμό της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Αυτά οφείλονται βεβαίως και στα σφάλματα, στις έριδες, στους διχασμούς, σε αυτό που πολλές φορές έλειψε από τους Έλληνες, η βαθιά γνώση της Ιστορίας και η διδαχή από την Ιστορία ότι οσάκις ήμασταν διχασμένοι, πληρώναμε το τίμημα με καταστροφές.Ούτε τυχαία ήταν η απώλεια της Σμύρνης ή της Κωνσταντινούπολης ούτε της Μικράς Ασίας ήταν τυχαία η απώλεια».

Η παραπάνω εξυπνακίστικη «άποψη» αποτελεί την πεμπτουσία της σκέψης και της πρακτικής των πολιτικών μας ηγετών, ανεξαρτήτως προέλευσης, κομματικής ή μη. Η παραπάνω φράση ειπώθηκε από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη σε εγκαίνια έκθεσης με τίτλο «Κυθρέα η γη των Χύτρων – αρχαιότητες-κειμήλια-θησαυροί» και αποδεικνύει ότι όντως λείπει «η διδαχή από την Ιστορία».

Διότι αν διδασκόταν από την Ιστορία, μέρες που είναι, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα τολμούσε να σταθεί στο ύψος του, να απορρίψει τις απαιτήσεις του Ακιντζί, να συζητήσει το εδαφικό στην Κύπρο και όχι στην ουδέτερη Ελβετία, λες και πρόκειται για το μέλλον αποικίας του 19ου αιώνα, να εκφράσει αυτό που αξιώνει η κρίσιμη μάζα του κυπριακού Ελληνισμού: Τον τερματισμό της κατοχής. Χωρίς στάδια, προσαρμογές, χάρτες, ποσοστά και… εποίκους.

Αν γνώριζε βαθιά την Ιστορία, δεν θα επέτρεπε στον κατοχικό ηγέτη να δρα και να μιλά ως νόμιμος ηγέτης ούτε θα επέτρεπε σε κανέναν Ειδικό Απεσταλμένο να απειλεί και να αναφέρεται σε «τελευταίες ευκαιρίες». Θα τολμούσε να εκδώσει κοινό έγγραφο με το ελλαδικό ΥΠΕΞ για τις εγγυήσεις, θα τολμούσε να απαιτήσει την αποχώρηση όλων των εποίκων, θα τολμούσε να πει επιτέλους δυο τρία ΟΧΙ. «Εμείς που πριν σπαργώναμεν απ’τα όχι», επαναλαμβάνει ο ποιητής.

Όμως δεν διδάχτηκε από την Ιστορία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ούτε καν από τη σύγχρονη. Αλλιώς δεν θα επέμενε να συζητηθεί το εδαφικό στο μαγευτικό Μοντ Πελερίν, δεν θα μασούσε τα λόγια του μπροστά στις προκλήσεις του ημέτερου Ακιντζί, δεν θα νομιμοποιούσε (λεκτικά έστω) κανένα έγκλημα πολέμου. Δεν θα απέκρυβε τις συγκλίσεις και τις αποκλίσεις από τον λαό του, δεν θα αποδεχόταν την «ήττα» του 1974. Περί αυτού πρόκειται. Ο χιλιοειπωμένος «οδυνηρός συμβιβασμός», αυτός που οδηγεί τις συνομιλίες στην Ελβετία, αυτόν που έκαναν παντιέρα οι κυβερνώντες του ΔΗΣΥ και οι συγκυβερνώντες του ΑΚΕΛ, αυτός που κατρακυλά την Κύπρο στις αγκάλες της Τουρκίας, επιλέγηκε επειδή «χάσαμε τον πόλεμο». Ποιον πόλεμο; Η όποια ήττα υποχρεώνει έναν ηγέτη να ταξιδέψει στην Ελβετία για να συμβιβαστεί περί κλεμμένων εδαφών και, μουδιασμένος, να συνεχίσει το φιάσκο των συνομιλιών; Τελικά, δεν διδάχτηκε από την Ιστορία ούτε ο Νίκος Αναστασιάδης, που ακολουθεί πιστά τον ηττημένο δρόμο του 2004, παρέα με τον βαρύ Μουσταφά. Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον. Παιδιά, σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους…

Της Σύνταξης

29 Οκτωβρίου 2016

Advertisements

Ένα Σχόλιο Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Γιωργος Παπαγιαννόπουλος λέει:

    ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΣ από την μια,ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΙΣΜΟΣ από την άλλη…Ο νέο-σουλτάνος (και κουμπάρος) Ταγίπ Ερντογάν αμφισβητείευθέως τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1922, η οποία καθόρισε  τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας, θέτοντας επίτάπητος όλες τις διεκδικήσεις της Άγκυρας. Η Τουρκία κάνει σε όλα τα μέτωπασυγκεκριμένα και καλά σχεδιασμένα βήματα, τα οποία συμβαδίζουν με τις παραπάνωφραστικές διεκδικήσεις. Οι τουρκικές δυνάμεις έχουν εισβάλει στη Συρία και τοΙράκ, κατοχυρώνοντας ζώνες επιρροής τις οποίες είναι απίθανο να εγκαταλείψειεκουσίως, όπως μαρτυρά με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο  η εμπειρία της Κύπρου. Ποια άλλη Χώρα θαδιατηρούσε ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΟΧΗΣ σε τρεις ξένες χώρες ταυτοχρόνως- Κύπρος, Συρία, Ιράκ-χωρίς να έχει ξεσηκωθεί εναντίον της η «Διεθνής Κοινότητα»; Παράλληλα, πλήττειανηλεώς τους Κούρδους του YPG και του PKK. –     Λόγω της ανάφλεξης τηςευρύτερης περιοχής, ο Ερντογάν  γνωρίζειπως σε λίγα χρόνια πολλά θα έχουν αλλάξει. Γι’ αυτό, σπεύδει να πάρει θέση απότώρα στο τραπέζι της νέας «Λωζάνης», φιλοδοξώντας να έχει στο χέρι  όσο το δυνατόν πιο καλά και ισχυρά χαρτιά. Κιαυτό, είναι κάτι που αφορά και την Ελλάδα την οποία, αργά ή γρήγορα, θα αγγίξει.Σύννεφα και στο Κυπριακό Καθώς οι διεθνείς πιέσεις γύρω από το Κυπριακόεντείνονται και οι εξελίξεις μοιάζουν να επιταχύνονται -στο διάστημα 7-11Νοεμβρίου προγραμματίζονται διαπραγματεύσεις σε επίπεδο κορυφής για το εδαφικό-η γενικότερη στάση της Άγκυρας στην περιοχή δημιουργεί εύλογο προβληματισμό γιατη στάση που θα τηρήσει τελικώς, αλλά και για τις απαιτήσεις που θα προβάλει.Άλλωστε, την ώρα που ο Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί να φέρει στο προσκήνιο τοσύνολο των τουρκικών διεκδικήσεων στην ευρύτερη περιοχή, με την ευθεία αμφισβήτησητης Συνθήκης της Λωζάνης, είναι εξαιρετικά δύσκολο, να δεχθεί μία «λύση» στοΚυπριακό η οποία να μην κατοχυρώνει τα «κεκτημένα» που συνεπάγονται για τηνΤουρκία τόσο το καθεστώς των «εγγυητριών δυνάμεων» όσο και, κυρίως, η εισβολήτου 1974 και η κατοχή του 37% του νησιού. Έτσι, δεν αποκλείεται η όποιαπροσπάθεια –παρότι γίνεται σε λάθος βάση, αυτή της Διζωνικής δικοινοτικήςΟμοσπονδίας αν όχι της Συνομοσπονδίας – να τιναχτεί στον αέρα, οποιαδήποτεστιγμή. «Ο κ. Αναστασιάδης,επιχειρεί την ωραιοποίηση μιας πολύ δραματικής κατάστασης, ενώ γνωρίζει ότι ηκατοχική δύναμη Τουρκία δεν έχει αλλάξει τις θέσεις της σε κανένα σοβαρόζήτημα, από το οποίο θα εξαρτηθεί η λύση και η επανένωση της Κύπρου. Να θυμίσουμεότι ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας απαιτεί να συνεχιστεί το αναχρονιστικόκαθεστώς των τουρκικών εγγυήσεων, ζητά να διατηρήσει τα επεμβατικά δικαιώματα(αν είναι δυνατόν), να παραμείνει κατοχικός στρατός, να επιβληθεί η εκπεριτροπής προεδρία άσχετα από το αποτέλεσμα των εκλογών, και τα πάντα ναμοιραστούν ισομερώς, που σημαίνει ότι καταργούνται οι δημοκρατικές διαδικασίες.»(Μιχάλης Ιγνατίου). Μπροστά σε όλες αυτέςτις προκλήσεις, η Αθήνα προτιμά την σιωπή. Ίσως και την «μυστική διπλωματία»;;Αγνοεί οποιονδήποτε εκφράζει διαφορετικές προσεγγίσεις. Μετην πάροδο του χρόνου, σχηματίζεται έτσι ένα ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ λεξιλόγιο και εννοιολόγιο,μια τρόπω τινά ΠΑΡΑΝΟΜΗ λεκτική παρακαταθήκη όπου στριμώχνονται οι λέξεις :Έθνος, Λαϊκή Κυριαρχία, Πατρίδα, Δικαιοσύνη, Απελευθέρωση.ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

    Μου αρέσει!

Σχολιαστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s