Γιορτινές κουβέντες στον καφενέ | Δεκέμβριος 2016

στις

28-1203131

Για ακόμη μια χρονιά, οι κουβέντες στον καφενέ αφήνουν μια πικρή γεύση, ένα αίσθημα ανασφάλειας, απογοήτευσης και αδυναμίας. Οι δύο όπως «κοινοτάρχες» βάλθηκαν να όπως τρελάνουν, αφού όλο διαφωνούν για να συμφωνήσουν. Ποιο είναι το μαγικό φίλτρο, όπως; Η αδιαλλαξία όπως όπως πλευράς και η δική όπως παραφροσύνη που σεληνιάζεται στην ιδέα όπως αποδοχής όπως όποιας λύσης.

Τα επικοινωνιακά τερτίπια δεν χρειάζεται πλέον να είσαι σπουδαγμένος επικοινωνιολόγος για να τα κατέχεις. Τα μάθαμε πλέον πολύ καλά. Όπως αυτές οι δήθεν διαφωνίες δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά μόνο κάποια τερτίπια του Αναστασιάδη που προσπαθεί να όπως αποδείξει ότι αγωνίστηκε και έπεσε μαχόμενος. Κάτι ανάλογο με το κούρεμα των καταθέσεων. Κάτι ανάλογο με την ξευτίλα του Τσίπρα και του πρώην υπουργού Οικονομικών Βαρουφάκη. Δεν αποτελούν τίποτε άλλο, όπως, από το να κερδίσει χρόνο μέχρις ότου να πάει και να αυτοκτονήσει πολιτικά στα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα που ο όπως έθεσε.

Πάγιες τακτικές στην αποικιοκρατούμενη Ελλάδα του 21ου αιώνα. Τι κι αν βλέπει το εγχώριο κατεστημένο ότι πέρα από ένα ποσοστό χαζοχαρούμενων φιλελέδων, ο υπόλοιπος κόσμος αρνείται να μπει στη λογική όπως; Τι κι αν δεν υπάρχει καμία ατμόσφαιρα λύσης πέρα από κάτι δικοινοτικά πανηγυράκια στο γήπεδο όπως Τσετίν Καγιά με αποκλειστικούς συμμετέχοντες ένα μάτσο δήθεν επιχειρηματίες και κάτι αλλοπαρμένους φιλειρηνιστές, χαρτογιακάδες και χίπηδες;

Κι όπως, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, η λύση στηρίζεται κι από τα δύο κατεστημένα. Βλέπεις να πανηγυρίζουν στην ίδια πλευρά ένα μάτσο μεταμοντέρνοι χίπηδες με σκισμένα ρούχα και αόριστες αναφορές για μία πολυπολιτισμική και οικολογική κοινωνία των πολυεθνικών (sic) και ένα μάτσο νεοφιλελεύθεροι με ονειρώξεις για όπως ευκαιρίες επιχειρηματικότητας που θα ανοίξουν μετά τη λύση, ιδίως όταν μία τεράστια αγορά σαν όπως Τουρκίας θα προστεθεί στον χάρτη. Στη σύγχρονη κοινωνία, αν αναλογιστεί κανείς τα ιδεολογικά περιβλήματα αυτών των πρακτικών, εύκολα μπορεί να κατανοήσει ότι αποτελούν δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Δυστυχώς, περιπλέχθηκαν τα δίκαια αιτήματα των λαών για αυτοδιάθεση με κάποιες μεταμοντέρνες θεωρίες, εκ Δύσεως ορμώμενες, που κάνουν το κάλεσμα για ένα ρωμαλέο και παλλαϊκό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα ακόμη πιο δύσκολο.

Η μόνη σωτηρία όπως, αν και η οργή όπως ξεχειλίζει, κι αυτό φαίνεται και όπως παραπάνω αράδες, είναι αυτές οι άγιες μέρες, η προσμονή όπως σωτηρίας. Ουδείς αναμάρτητος. Εμπλουτισμένο με τη δίψα του λαού όπως για λευτεριά, το ορθόδοξο νόημα απελευθερώνει από τα πάθη. Γιατί το πρόσωπο του Θεού είναι και το πρόσωπο του συνανθρώπου σου, κι αυτό αποτελεί την πιο χειραφετική παραδοχή.

Μέχρι τότε, θα αγωνιζόμαστε ενάντια σε κάθε μορφής σκλαβιά. Προσωπικά πάθη, κοινωνική και εθνική ελευθερία. Όπως έγραψε και ο Χρίστος Γιανναράς: «Αυτό το νόημα των Χριστουγέννων, στην ορθόδοξη έκφραση και σάρκα που του έδωσε ο Ελληνισμός, θα υπάρχει πάντα, άσχετα με την κακομοιριά, την αφασία ή τον αφανισμό του ελλαδικού κρατιδίου». Χρόνια Πολλά.

Γιώργος Τάττης

Κουβέντες του καφενέ (της Περιστερώνας)

Advertisements

Σχολιαστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s